احد وظیفه، رئیس مرکز ملی اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی سازمان هواشناسی: بررسی آمارهای پنج دهه گذشته نشان میدهد که خشکسالیها هم تکرارپذیرتر، هم طولانیتر و هم گستردهتر شدهاند. اثرات خشکسالی امروز بسیار شدیدتر از گذشته لمس میشود و این یک هشدار جدی است. سال آبی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ با میانگین بارش حدود ۱۵۰ میلیمتر به پایان رسید؛ رقمی که نسبت به دوره بلندمدت ۳۹ درصد و نسبت به سال آبی قبل حدود ۴۰ درصد کاهش داشته است. در برخی استانها مانند هرمزگان، جنوب فارس، بوشهر و سیستان و بلوچستان، کاهش بارش به ۷۵ درصد زیر نرمال رسید و تهران تنها نیمی از بارش میانگین بلندمدت خود را دریافت کرد. پاییز ۱۴۰۴ در اغلب مناطق کشور بدترین پاییز ثبتشده از نظر بارش بود؛ شرایطی که ذخایر سدها را به کمترین حد رساند و حتی برخی سدهای کشور را به مرز خشکی کامل کشاند. بارگذاریهای جمعیتی بدون در نظر گرفتن پتانسیلهای اقلیمی بهویژه در دورههای خشکسالی طولانی، خسارتهای اقتصادی و زیستمحیطی را تشدید میکند. نمونه بارز این وضعیت، حوضه زایندهرود است؛ سدی که برای تأمین آب حدود ۷۰ تا ۸۰ هزار هکتار طراحی شده بود، اکنون باید پاسخگوی بیش از ۵۰۰ هزار هکتار اراضی کشاورزی باشد. نتیجه، فروپاشی تعادل آبی، فرونشست زمین و تنشهای اجتماعی است.
متأسفانه ایران جزو ۱۰ کشور نخست منتشرکننده گازهای گلخانهای است و در رتبه ششم یا هفتم جهان قرار دارد. ما بیش از ظرفیت تجدیدپذیر از آبهای زیرزمینی برداشت میکنیم و این مسئله به فرونشست و تخریب سرزمین منجر شده است. امنیت غذایی بهمعنای تولید همهچیز در داخل نیست؛ کشت محصولات پرآببر و کمارزش باید محدود شود، در غیر این صورت سفرههای آب زیرزمینی بهطور کامل تخلیه خواهند شد. علاوه بر این، بررسیهای اقلیمی نشان میدهد طی ۵۰ سال گذشته، دمای متوسط ایران حدود ۲ درجه افزایش یافته و بارش سالانه هر سال نزدیک به یک میلیمتر کاهش پیدا کرده است؛ تغییری که به افزایش ۱۵ تا ۲۰ درصدی تبخیر انجامیده است.
نام نام الزامی می باشد
ایمیل ایمیل الزامی می باشد آدرس ایمیل نامعتبر می باشد
وب سایت
درج نظر الزامی می باشد
من را از نظرات بعدی از طریق ایمیل آگاه بساز